***

Կոշկակարները ծերանում են,

դերձակները` ծուլանում,

բժիշկները սիրտ են կարկատում...

մոռանամ,մենանամ,հեռանամ

լուռ ու միամիտ նորոգվեմ

պինդ գրկեմ Քեզ ...ներե~մ,ներե~մ:

                                         Անառիթ

Մեր պատռված լուսաբացներից

որքան լպրծուն լուսանցքներ անցան,

անփույթ,մեկուսի ու օտարացած,

մտքեր ենք պահել մեր գրպաններում

ու ստիպում ենք շռայլություն հյուրասիրել:

Սրիկա ժամանակը էլի թթվել է կայարաններում,

իսկ մենք...

մենք կմնանք վաղվա տենդային պատգամներում

ու մանր դոզաներով երջանկություն կմուրանք:

                                        ԱՆԻՐԱՎՈՒՆՔ

Ամբոխը էլ ճչալ չգիտի,

Ամբոխը տամկած ու սառը փողոցներով էլ չի վազի,

ամբոխը ննջել է կողոպտվածների սին երազներում,

ամբոխն ամեն օր ծանր բռունցքներ է վաճառում,

ամբոխը մենակ է իր բոլոր կոչերում,

ամբոխը սպանել է պայքարն իր նեղ երակներում :

........................................
Իմ բողոքն ու օդի տարածությունը ես թողել եմ ամբոխին...

հիմա ամբոխը տանուլ տվածի նման իմն է:

* * *

Մայրդ սառը բաժակով քեզ թեյ տվեց ,

դու խմեցիր ու մոռացար թեյի մասին .

թունդ ու տաք թեյի երազով էիր տարված:

Մորդ անշարժ ձեռքերը սառեցրեցին քո տաք թեյի երազը:


* * *

Դու թեթև ու լուռ անցնում էիր փողոցով ,

չէիր էլ նկատում քո չապլինյան քայլերի ընթացքը:

Նեղլիկ ճանապարհի արանքով մեծ քարեր էիր միացնում:

Մի օր քարերը վերջացան ...

դու անցնում էիր առանց փողոցի :

***


Իմ մերկ բառերի միակ դերձակը ես եմ...

մտքերս խռովել են ասեղներիս անդադար զարկերից,

ամրացնում եմ դատարկությունն ու ծակծկում սպիները բոլոր:

Իմ մերկ բառերի միակ դերձակը ես եմ,

արևներ ու անձրևներ կարկատել չգիտեմ...

քո զգեստն էլի նեղլիկ էր  ու գեր.

իմ երկար ու ամուր  թելերից ոչինչ չստացվեց:

                  Անազատություն

Հիմա,երբ մարդկային ոսկի երազներից

ծանրացրել է օդի խզված ազատությունը

հիմա,երբ ճմլվել են մտքերդ տողերում,

դու աճուրդ ես մարդկային ոսկի երազներում:

հիմա,երբ խելագարները կուսական վախճանի են սպասում...

հիմա,երբ ստվերները անիծում են լույսի հպումը:

                                   
                                                 * * *

Այս առավոտը աշնան ապտակով,

Ու լուռ անրջով իջել է սրտիս,

Անթեղվել է լռությունը կարոտի գույնով,

Կորցրել եմ դողը ստվերներիս:

Այս առավոտ արեգակը վարագույրով

Ու կապույտ շղարշով է օծվել,


Համրացել են փողոցները  շշուկներով...

Աչքերս ետնաբեմում են բացվել: